Նիշային օծանելիք MEO FUSCIUNI

MEO FUSCIUNI-ի օծանելիքներում ճանապարհորդությունը սկսվում է ոչ թե քարտեզից, այլ հիշողությունից։ Սիցիլիացի Ջուզեպպե Իմպրեցաբիլեն, որը ստեղծագործում է Meo Fusciuni անունով, իր ճանապարհը կապել է քիմիայի, բույսերի ուսումնասիրության, մարդաբանության և էթնոբուսաբանության հետ։ Տարբեր երկրներում անցկացրած տարիներն ու հոտային մշակույթների հետ հանդիպումները աստիճանաբար նրան բերեցին օծանելիքագործության, իսկ 2010 թվականից Meo Fusciuni-ն ձևավորվեց որպես անկախ իտալական հեղինակային բրենդ։

Նրա համար բույրը հիշողության պահպանման ձև է՝ անձնական օրագրի մի էջ, որտեղ ճանապարհորդությունը, գրականությունը, երաժշտությունը և ապրած զգացողությունները վերածվում են բուրավետ նյութերի։ Ստեղծագործական գործընթացը հաճախ սկսվում է բառից, գրառումից կամ ներքին պատկերից և միայն հետո հասնում բանաձևին։ Այդ պատճառով բրենդն օծանելիքը ներկայացնում է ոչ թե որպես սովորական աքսեսուար, այլ որպես պատմություն, ինքնաճանաչման փորձ և երբեմն նույնիսկ խորհրդածության միջոց։

Բուրավետ ներկապնակում զգացվում է Իմպրեցաբիլեի բուսաբանական կրթությունն ու ճանապարհորդությունների փորձը։ Խունկը, խեժերը, փայտերը, վետիվերը, պաչուլին, կաշին, համեմունքները և մուսկուսը կարող են հանդիպել ծաղիկների, ցիտրուսների, կանաչ, թեյային կամ ծովային երանգների հետ։ Որոշ կառուցվածքներ մուգ, ծխային և ներհայեցողական են, մյուսները՝ լուսավոր, օդային ու բնության զգացողությամբ, բայց գրեթե միշտ պահպանվում է նյութերի բազմաշերտ և զգացմունքային մեկնաբանությունը։

MEO FUSCIUNI-ի համար արագ արտադրությունն առաջնային չէ։ Ջուզեպպե Իմպրեցաբիլեն անձամբ է կազմում յուրաքանչյուր բանաձևը Իտալիայի իր արվեստանոցում, իսկ ստեղծագործությունները երբեմն հասունանում են տարիների ճանապարհորդություններից, գրառումներից և փորձարկումներից հետո։ Նա աշխատում է աշխարհի տարբեր վայրերից ընտրված բարձրորակ բնական և ժամանակակից սինթետիկ նյութերով՝ ձգտելով հավասարակշռել քիմիական ճշգրտությունն ու կյանքի ավելի բանաստեղծական կողմը։

Այսօր բրենդի ստեղծագործական կենտրոնը գտնվում է Սարզանայի պատմական հատվածում, որտեղ Ջուզեպպեն և նրա գործընկեր Ֆեդերիկա Կաստելանին շարունակում են զարգացնել անկախ նախագիծը։ MEO FUSCIUNI-ի առանձնահատկությունը հենց այս անձնական մոտեցման մեջ է․ այստեղ բույրը չի ստեղծվում միայն հաճելի լինելու համար, այլ դառնում է ճանապարհորդության, սիրո, լռության, մթության, բնության և սեփական անցյալի հետ երկխոսելու միջոց։